I (don't) give up...
Τέλος... πάει και αυτό
η πτυχιακή μας τελείωσε
Από σήμερα υπερήφανα ανακοινώνω πως πλέον δεν είμαι φοιτήτρια.
Από σήμερα είμαι επίσημα ΑΝΕΡΓΗ!
Άντε και εις ανώτερα! Καλώς όρισα στον πραγματικό κόσμο - μία δεύτερη επώδυνη γέννηση της οποίας θα έχω πλήρη συναίσθηση αυτή τη φορά.
ΥΓ. Γι αυτό άλλωστε άλλαξα και το template του μπλογκ. From the Songs of Innocence to the Songs of Experience... (το πόσο διαχρονικά υπέροχος είναι ο William Blake το θεωρώ περιττό να το αναλύσω)
η πτυχιακή μας τελείωσε
Από σήμερα υπερήφανα ανακοινώνω πως πλέον δεν είμαι φοιτήτρια.
Από σήμερα είμαι επίσημα ΑΝΕΡΓΗ!
Άντε και εις ανώτερα! Καλώς όρισα στον πραγματικό κόσμο - μία δεύτερη επώδυνη γέννηση της οποίας θα έχω πλήρη συναίσθηση αυτή τη φορά.
ΥΓ. Γι αυτό άλλωστε άλλαξα και το template του μπλογκ. From the Songs of Innocence to the Songs of Experience... (το πόσο διαχρονικά υπέροχος είναι ο William Blake το θεωρώ περιττό να το αναλύσω)
posted by disturbed at 10:22 AM
6 Comments:
καλη μου
welcome to real life
ξερεις τι ειναι χειροτερο απο το να εισαι (για λιγο καιρο ελπιζω) ανεργη ?
να σου ερθει το χαρτι καταταξης
ευτυχως δεν εχεις στρατο μπροστα σου , να σου σπασει τα νευρα για κανενα χρονο και βαλε
κοιτα να χαρεις την αποφοιτηση σου
1-2 μερες και μετα ξεκινα ψαξιμο
συγχαρητηρια πολλα
Να σου πω την αλήθεια πατρίδα εδώ νιώθω σα να είμαι στο στρατό. Για κάθε μικρό βήμα απαιτείται τεράστιος κόπος. Δηλώνω ήδη κουρασμένη:)
Σε ευχαριστώ πάρα πολύ όμως! Άντε να δω πότε θα τα καταφέρω να κατηφορίσω και προς τα μέρη μας. Μόνο εκεί νιώθω ότι πραγματικά χαλαρώνω.
καλιέ συγχαρητήρια!!!
νομίζω προτιμώ το άνεργη από το "με πτυχιακή"
άντε τώρα κ με μια καλή δουλίτσα
καλησπέρα,
καλή επιβιώση απο εδώ και στο εξής..είναι απαραίτητο να γίνει σου γράφω απλά και μόνο γιατί το αγαπημενό μου γαλλικό βιβλίο είναι το Κόκκινο και το Μαύρο και ξέρω ελάχιστους που χουν διαβάσει και γνωρίζουν καλά τον Stendhal...
καλή δύναμη και με υγεία
Isobel καλησπέρα και ευχαριστώ.
Που έχετε εξαφανιστεί οι παραληρηματικοί; Σας έχουμε πεθυμήσει. Και εσάς και τις εποχές ξεγνοιασιάς μας. Η ανεργία καλά κρατεί ακόμα. Λέω να πάω να κάνω αιτήσεις για πωλήτρια στα HMV και Rough Trade. Αν είναι να με τρώει η ορθοστασία τουλάχιστον να αξίζει τον κόπο.
Καλώς όρισες Δημήτρη. Η αλήθεια είναι πως και εγώ σπάνια συναντάω κάποιον που όχι μόνο να ξέρει τον Stendhal αλλά και να του αρέσει το συγκεκριμένο έργο. Κι όμως το βρίσκω απίστευτα συναρπαστικό βιβλίο με μια γλώσσα που το κάνει τόσο ιδιαίτερο και καυστικό. Καλή αρχή και καλή συνέχεια με το μπλογκ σου.
Post a Comment
<< Home